
Με τα λόγια της δημοσιογράφου Όλγας Μπακομάρου:
«Η Σωτηρία σαν να περπατάει εδώ, ανάμεσα στα περιστέρια, με τα αυστηρά γυαλιά, το μαζεμένο μαλλί και το χρυσό της δόντι. Την είχα γνωρίσει όταν τραγούδαγε με τον Μητσιά στην Πλάκα, της ζήτησα συνέντευξη και μου δωσε ραντεβού στο σπίτι της, ούτε θυμάμαι πού, μου είχε φανεί στην άκρη του κόσμου, εκείνη δεν ήταν εκεί, η πόρτα ανοιχτή, ούτε και εμφανίστηκε. Χρόνια μετά, την είδα τυχαία, άρρωστη, στον Ερυθρό, κι ύστερα τέλος...».
Το τέλος για τη Σωτηρία Μπέλλου ήρθε στις 27 Αυγούστου του 1997, στα 78 της χρόνια. Τραγικό τέλος, αφού έφυγε από τη ζωή έχοντας χάσει τη φωνή της. «Ακούγοντας τη Μπέλλου, ήσουν παρών κι αυτόπτης μάρτυς της ιστορίας που γραφόταν κάθε λεπτό και που αργότερα έγινε μύθος» λέει η Λίνα Νικολακοπούλου. Ο μύθος της Μπέλλου ήταν οι ερμηνείες της, τα μεγάλα τραγούδια που πέρασαν με τη φωνή της στην αθανασία και οι σπουδαίες συνεργασίες της. Η ίδια έζησε μια ζωή στην άγρια πλευρά, στην κόψη του ξυραφιού πάντα, μια ζωή ασυμβίβαστη και μάγκικη. Δε μάσησε τα λόγια της, δε συγκράτησε τα πάθη της, δεν ωραιοποίησε τίποτα. Ήταν αυθεντική, εκτεθειμένη και χωρίς να φορέσει ποτέ παντελόνι παρέμεινε ένας ακόμη άντρας πάνω στο πάλκο, σύμφωνα με φράση του Άκη Πάνου. Παρέμεινε αγία στο συναξάρι της καρδιάς μας.

Τραγούδησε πολύ η Σωτηρία Μπέλλου. Και πολλούς. Ρεμπέτες, λαϊκούς, έντεχνους, σύγχρονους. Και τους τραγούδησε ανεπανάληπτα. Με μια φωνή κατάθεση και μαρτυρία. Έναν μόνο δεν κατάφερε να τραγουδήσει. Το Μάνο Χατζιδάκι. Το χε παράπονο, επειδή δεν της είχε προτείνει ποτέ να συνεργαστούν, αν και τον γνώριζε από παλιά. Και μπορεί ο Χατζιδάκις να μη της εμπιστεύτηκε τραγούδια του, την είχε καλέσει όμως να τραγουδήσει, όταν έδωσε την ιστορική του διάλεξη για το ρεμπέτικο, στις 31 Ιανουαρίου του 1949, στο Θέατρο Τέχνης:
«Eπιτρέψατέ μου τώρα να σας παρουσιάσω δυο από τους πιο γνήσιους και πιο δημοφιλείς εκπροσώπους της σύγχρονης ελληνικής λαϊκής μουσικής, τον Μάρκο Bαμβακάρη και τη Σωτηρία Μπέλλου με το συγκρότημά της. (Είσοδος). Οι λαμπροί αυτοί μουσικοί στο είδος τους προσεφέρθηκαν ευγενώς να παίξουν απόψε πέντε χαρακτηριστικά ρεμπέτικα τραγούδια για να μπορέσουμε έτσι να πάρουμε μια συγκεκριμένη ιδέα όλων αυτών που είπαμε πιο πάνω. Θ αρχίσουν μ ένα τραγούδι που έχει συνθέσει ο Μάρκος Bαμβακάρης πάνω στο ρυθμό του χασάπικου και με τον τίτλο «Φραγκοσυριανή κυρά μου» (τραγούδι) Το τρίτο είναι σύνθεση της Σωτηρίας Μπέλλου (ζεϊμπέκικo) «Σταμάτησε μανούλα μου να δέρνεσαι για μένα». Από τα πιο χαρακτηριστικά στο είδος του. (τραγούδι)».
Μόνο ένα τραγούδι του Μάνου Χατζιδάκι έχει καταγραφεί με τη φωνή της Μπέλλου όχι στη δισκογραφία, αλλά στην τηλεόραση! Ήταν το 1976, σε μια τηλεοπτική «Μουσική βραδιά» του Γιώργου Παπαστεφάνου, στην οποία η Σωτηρία Μπέλλου τραγούδησε το ζεϊμπέκικο «Είμ αητός χωρίς φτερά», σε στίχους της Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου.