Σύμφωνα με λήμμα της Wikipedia, o Γιώργος Χατζηπαύλου είναι Έλληνας ηθοποιός και stand-up commedian. Έγινε γνωστός στο ελληνικό κοινό από τις τηλεοπτικές εκπομπές Σκερτσάκια (ΑΝΤ1), Σφηνάκια (ALPHA) και Κάτι Ψήνεται (ALPHA).Έχει παρακολουθήσει μαθήματα διαφήμισης και marketing. Εργάστηκε για 10 χρόνια ως κειμενογράφος σε μεγάλες διαφημιστικές εταιρείες, ενώ παράλληλα, αναζητώντας μια καλλιτεχνική ενασχόληση ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με τη μουσική και έγραψε χιουμοριστικά κείμενα τα οποία παρουσίαζε αυστηρά σε κλειστό κύκλο. Το 2001 ξεκίνησε την ενασχόλησή του με το stand up comedy με την παράσταση «Νύχτες Κωμωδίας». Το 2003, μαζί με τον... αδερφό μου, τον Σίλα Σεραφείμ, έφτιαξαν ένα δικό τους κωμικό σχήμα κι έτσι προκύπτει μία συνεργασία 3 ετών με το House of Art. Κατά τη διάρκεια των χρόνων που ασχολήθηκε με το θέατρο, την τηλεόραση και το ραδιόφωνο. Παρ όλα αυτά, αν τον ρωτήσεις, θεωρεί ως βασική του καλλιτεχνική ενασχόληση το stand up comedy.
Πόσο δύσκολο είναι να μεταφερθεί η σάτιρα μέσω ερτζιανών, αφού κάποιος δεν έχει οπτική επαφή μαζί σου;
Η απουσία εικόνας δεν στερεί την ουσία από τη σάτιρα (ο Πεταλωτής, για παράδειγμα, είναι εξίσου απολαυστικός ακόμα κι όταν τον ακούς μόνο). Άλλωστε, η σάτιρα βασίζεται, κυρίως, στο κείμενο. Ο λόγος και οι παύσεις είναι τα βασικά της εργαλεία. Αν, δηλαδή, το δούμε ανάποδα, η εικόνα μπορεί να υποστηρίζει συχνά το κείμενο, αλλά δίχως αυτό είναι αδύναμη. Από εκεί και πέρα φροντίζω ώστε να μεταφέρω τις εικόνες με την καλύτερη δυνατή περιγραφή διότι, όπως πολύ σωστά λένε, το ραδιόφωνο ενεργοποιεί όλες τις αισθήσεις, μέσα από τη φαντασία. Τέλος, σε συνδυασμό με την ψυχραιμία που σου παρέχει το μέσο, έχεις τη δυνατότητα να σκεφτείς επί τόπου τον καλύτερο τρόπο να εκφράσεις εκείνο που έχεις στο νου σου. Κάτι που η εικόνα, εξαιτίας του τηλεοπτικού ρυθμού που είναι αυστηρός, δεν σου παρέχει.
Πόση ώρα προετοιμάζεις την εκπομπή σου;
Δεν υπάρχει χρονικό πλαίσιο. Όλη την ημέρα βλέπω, ακούω, διαβάζω και κρατάω σημειώσεις, κυρίως σε επίπεδο είδησης, διότι δεν θέλω να γράφω ολόκληρα κείμενα και να τα διαβάζω στον αέρα. Προτιμώ πάνω σε κάποιο θέμα να αυτοσχεδιάζω έχοντας μια βασική γραμμή κειμένου.
Επιπλέον, η χώρα διαθέτει ένα συγκλονιστικό επιτελείο από performers που μας δίνει έτοιμη δουλειά. Ο Παπακωνσταντίνου (όχι ο καλλίφωνος, ο άλλος), ο Ψωμιάδης (ο καλλίφωνος, όχι ο άλλος), οι room mates στο πανεπιστήμιο Γιώργος και Αντώνης, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης (κι επειδή έχουμε δύο αντιπροέδρους, διευκρινίζω, αυτός με τη δυσανεξία στο γιαούρτι) και τα άλλα παιδιά, είναι βασικοί συνεργάτες, όχι μόνο δικοί μου αλλά και όλων των παραγωγών. Γιατί θέματα, υπάρχουν.
Ποιο είναι το θέμα εκείνο με το οποίο δεν μπορείς να κάνεις πλάκα;
Όσα βασανίζουν κάποιον, χωρίς ο ίδιος να ευθύνεται, προτιμώ να μην τα σχολιάζω. Διότι παρά την άποψη ότι όποιος είναι δημόσιο πρόσωπο εκτίθεται στην κριτική, θεωρώ ότι όταν ένας άνθρωπος δεν επέλεξε ή δεν προκάλεσε κάτι αρνητικό για τον ίδιο δεν πρέπει να σατιρίζεται.
Όταν κάνεις εκπομπή σκέφτεσαι την ύπαρξη του ΕΣΡ ή ότι κάποιος μπορεί να ενοχληθεί από αυτά που λες και να σου κάνει μήνυση;Προτιμώ να σκέφτομαι τους ακροατές, παρά το ΕΣΡ. Αλλά δεν νομίζω ότι περνάω τα όρια της σάτιρας, τα οποία κανείς τελικά δεν γνωρίζει ποια είναι. Γενικά, δεν είναι υπέρ της στρογγυλής παρουσίασης των πραγμάτων για να μην μπεις σε νομικές περιπέτειες, αλλά από την άλλη δεν μπορεί να μιλάς και να λες ό,τι σου κατέβει. Τέλος, νομίζω ότι, ως άνθρωπος, ο τρόπος που γράφω ή μιλάω δεν προσβάλει κανέναν, μέχρι τώρα τουλάχιστον κι αυτό συμβαίνει διότι πάντα μπλέκω την επικαιρότητα με τη ζωή μας και τις συνήθειες ή τις σχέσεις που έχουμε. Κι αυτά είναι για να μιλήσω και στη γλώσσα του ενός και μοναδικού πρωθυπουργού all time classics.
Τον ακούτε καθημερινά, 12.00 με 13.00.
