Γράφει η Μαρία Μαρκουλή
www.mariamarkouli.blogspot.com
Kαι ενώ η πόλη επέστρεφε χαλαρά σε Κυριακάτικο mood και σε μια θολούρα-σύγχυση - δυσθυμία πολιτικο-κοινωνικού περιεχομένου, από την πίσω πόρτα / Πειραιώς συγκεκριμένα και Χαμοστέρνας στο στενάκι / έμπαιναν οι δεκαετίες του 30 και του 40 και ένα swing thing, που ήταν και sweet thing και the real thing. Δηλαδή πακέτο προσφορών, ικανό να κινητοποιήσει τους μουσικόφιλου/ χορευταράδες / ροκαμπιλάδες και όλους εκείνους που οι κεραίες τους πιάνουν το τι συμβαίνει.
Όλοι αυτοι που λέμε, δεν βρέθηκαν στη συναυλία των Royal Crown Revue που ήρθαν από το Λος Άντζελες (βλέπε ίσως αρχή κειμένου για τους λόγους) αλλά εκείνοι που πήγαν (αρκετοί) πήραν γεύση γενναία, από μια πολύ φίνα μπάντα που αναβιώνει το swing, με στιλ και ουσία, μουσικούς δοσμένους στο έργο και διασκεδαστές όπως το απαιτεί το θέμα. Η τραγουδίστρια, -που συνόδευε τον frontman- μπορεί να μην ήταν τρομερή φωνή ήταν καλή στο ρόλο της και είπε οκέι τα τραγούδια, επικοινωνιακή επίσης όπως και οι άλλο στο γκρουπ τρία πνευστά, κρουστά, κιθάρα, και μια φοβερή φυσιογνωμία στο κοντραμπάσο. Έπαιξαν και Χριστουγεννιάτικο από το καινούργιο τους άλμπουμ - αφου αν μη τι άλλο, τα Χριστούγεννα δεν μας τα κόβουν, τουλάχιστον από το ημερολόγιο.
Οι ελληνικές μπάντες άνοιξαν το swing (και όχι μόνο) βήμα απο νωρίς. Kαι οι Penny and the Swingin Cats μας επιβεβαίωσαν πως όπου και να βρεθούν θα ξεχωρίσουν, με funk, swing jive και με δικό τους στιλ, ένα αληθινά δυνατό σχήμα. Οι ομάδες χορού, πάντως, από την αρχή ως το τέλος - καλώς τα lindy hop παιδιά - έλιωσαν τακούνια.
Το swing στα μέρη μας, σαν καινούργια αναβίωση - που έξω με πολλά πάρτι και ειδικές βραδιές και γκρουπ γίνεται χαμός τα τελευταία χρόνια - είναι μάλλον ακόμη στην αρχή. Αλλά όσοι ασχολούνται το κάνουν πολύ σοβαρά και σίγουρα θα παρασύρουν κόσμο. Και δεν σας είπα τίποτε για τα ντυσίματα. Φανταστείτε Mad Men και πιο παλιά. All dressed up! Για μια βραδiά με χορό και τραγούδια. Και vintage σκηνικό.
