Το βράδυ της Τετάρτης, μετά τα γεγονότα στη Marfin, έκανα μία βόλτα στο κέντρο της πόλης. Ήταν άδειο. Όχι τόσο άδειο όπως με τα γεγονότα του Δεκέμβρη -τότε, αντίκρισα, μία νεκρή πόλη- αλλά, πάντως, δεν είχε καθόλου κόσμο.
Την Παρασκευή, στην εκπομπή των Μάκη Προβατά και Νίκου Θρασυβούλου (17:00-19:00), στον ΒΗΜΑ FM 99.5, καλεσμένη η ερμηνεύτρια Ελευθερία Αρβανιτάκη.
H Kαλομοίρα, καλεσμένη του Γιώργου Σατσίδη και της Μυρτούς Κάζη. Το πρωί της Παρασκευής, στον VFM 88,3.
Στη χώρα που είναι under shock. Στην Ελλάδα που είναι under impunity. Στην Ελλάδα, δηλαδή, της - μόνιμης – ατιμωρησίας.
Την ώρα που ο πρόεδρος της Βουλής κ. Φίλιππος Πετσάλνικος ανακοίνωνε στο σώμα της Βουλής τo θάνατο των τριών συμπολιτών μας, τα δύο πολιτικά άκρα, αντί να το βουλώσουν και να σκάσουν, ως ένδειξη σεβασμού, άρχισαν τις αντιπαραθέσεις τους!!!
Με τόσα blog εν δράσει, το μόνο που έπρεπε να κάνουν τα ραδιόφωνα της χώρας ήταν αυτό που έκαναν: να βγάλουν ζωντανό πρόγραμμα αναστέλλοντας την απεργία των δημοσιογράφων και δικαιώνοντας τον πρωτογενή λόγο ύπαρξής τους.
Το ανώνυμο απομεινάρι του χιούμορ που άφησε έξω από τις ταινίες του ο Όμηρος Ευστρατιάδης, ή αλλιώς ο άνθρωπος που ανύψωσε τον Σεφερλή στο επίπεδο των Monty Pythons, ευτυχώς αυτές τις "περίεργες" ώρες και ημέρες βρίσκεται εκτός μικροφώνου και ραδιοφώνου γενικώς.
Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ηλιθιότητα από την απόφαση της ΕΣΗΕΑ να αποφασίζει απεργία τις ημέρες γενικών απεργιών. Να γίνονται πορείες με 100 χιλιάδες κόσμο στο κέντρο της Αθήνας και τα ΜΜΕ να μεταδίδουν τραγουδάκια (τα ραδιόφωνα) και ντοκιμαντέρ (οι τηλεοράσεις). Τι ντροπή...
Οι Stavento θα βρίσκονται την Πέμπτη στο στούντιο του 89,8 ΔΡΟΜΟΣ fm και στο Request Show με τον Θέμη Γεωργαντά, στις 8 το βράδυ.
Με τον Αγάθωνα και το «Τζιβαέρι».Παρασκευή 7 Μαΐου, 6 με 8 το απόγευμα, στο Δεύτερο Πρόγραμμα 103,7
Tα ραδιόφωνα έλυσαν την απεργία και πολύ καλά έκαναν. Συντονιστείτε για να ακούσετε τις εξελίξεις. Κατεβαίνω και εγώ στο κέντρο της Αθήνας για να έχω προσωπική γνώμη για όσα συμβαίνουν εκεί. Περισσότερες πληροφορίες σε λίγο..
Ο Παύλος Παυλίδης «ευθύνεται» για μια από τις πιο ωραίες ιστορίες που μπορώ να διηγηθώ σχετικά με τη μουσική και την επίδρασή της στη ζωή μου..Το συναίσθημα εκείνο αναβιώνει λοιπόν για μένα κάθε φορά που ακούω ένα καινούργιο τραγούδι του Παυλίδη. Είναι σα να ξεκινάει ένα ταξίδι με «αυτό το πλοίο που όλο φτάνει».