Ο ΔΟΛ είναι αδιαμφισβήτητα ένας από τους μεγαλύτερους ομίλους Μέσων Ενημέρωσης της χώρας. Και θα είχε ακόμα την πρωτοκαθεδρία, αν δεν συρρικνωνόταν σε μεγάλο βαθμό τα τελευταία χρόνια.
Σαββατόβραδο στο γεμάτο Fuzz με τους God is an Astronaut on stage, την post-rock μπάντα που δίνει όλο και κάτι παραπάνω κάθε φορά. Οι Ιρλανδοί έχουν ταγμένους fans, είναι η αλήθεια, από το «The end of the Beginning» ως το «Helios | Erebus».
Η μαύρη μουσική εδώ και χρόνια μοιάζει να εγκυμονεί κάτι καινούριο. Ο Moses Sumney, η Solange, o Weeknd που συναντά τους Daft Punk την ίδια στιγμή που μπάντες σαν τους Idles και τους Show Me The Body αναζωογονούν το punk και οι Cyanna Mercury και Chickn δηλώνουν παρών για την ελληνική σκηνή…
Είναι όντως λυπηρό αυτό που συμβαίνει με το ραδιόφωνο του ΔΟΛ, δυστυχώς ένας-ένας την κάνουν με ελαφριά πηδηματάκια αφήνοντας το σταθμό στο έλεος του Θεού. Άλλωστε μπήκαμε αισίως στον 5ο μήνα καθυστέρησης μισθοδοσίας.
Μια απρόσμενη παρέμβαση έγινε στον αέρα του ραδιοσταθμού, από έναν τύπο ο οποίος... είχε πιει ένα ποτηράκι παραπάνω.
Είναι ένα παιχνίδι μέσα στην πόλη με τους ακροατές του και, όπως φαίνεται, τραβάει πολύ κόσμο. Είναι ωραίο όταν τα ραδιόφωνα βγαίνουν από το στούντιο, όταν βγαίνουν στο δρόμο και συναντούν τον κόσμο τους.
Είμαι παιδί της Καισαριανής. Ζητώ επιείκεια για το προσωπικό ύφος, αλλά, όπως έγραφε ο Πλάτων, «ακόμα και τα τείχη της πόλης εκπαιδεύουν τους πολίτες». Και στην Καισαριανή, έχουμε εκπαιδευτεί από έναν τοίχο• τον τοίχο όπου οι Ναζί κατακτητές εκτέλεσαν 200 κομμουνιστές πατριώτες.
Restart με προσθήκες στο ραδιόφωνο των Π. Κωστάκη-Δ. Παναγιωτάκη.
Σας λέγαμε χθες για το πόσο το κοινό, το ροκ κοινό, σεβάστηκε το χώρο στον οποίο φιλοξενήθηκε. Το Ηρώδειο. Για τον Sivert Hoyem. Πόσο cool και σωστό ήταν σε όλα του, στη συμπεριφορά του.
Από τη Δευτέρα ξεκίνησε το καινούργιο του πρόγραμμα.
Εντάξει, το καταλαβαίνω πόσο σημαντικό είναι για τους καλλιτέχνες να θέλουν να παίξουν στο Ηρώδειο, να νιώθουν μαγεμένοι όταν ανεβαίνουν στη σκηνή του, αλλά εμείς οι έρμοι τι φταίμε; Γιατί να τραβάμε όλη αυτή την καλλιτεχνική ταλαιπωρία, μου λέτε;
Πήγαμε στο Ηρώδειο με μεγάλες προσδοκίες και φύγαμε με ανεκπλήρωτες επιθυμίες. Ένας Hoyem σαν από cd με την τέλεια ακουστική που προσφέρει το αρχαίο ωδείο. Κι αυτό ήταν όλο. Μέχρι εκεί.