TO ROCK ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΑΣ

TO ROCK ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΑΣ

Στην παρουσίαση του νέου άλμπουμ του
Παναγιώτη Μάργαρη...


Ήταν από τις βραδιές εκείνες που νομίζεις πως θα πας και θα... βαρεθείς. Τις τυπικές, για την παρουσίαση ενός άλμπουμ, τις ολίγον τι «διπλωματικές», για P.R. περισσότερο. Ο Παναγιώτης Μάργαρης στο Black Duck στην Καρύτση να παρουσιάζει το νέο του άλμπουμ «Rock Of My Soul». Αλλά καταλήγει να είναι από τις βραδιές εκείνες, τις πολύ «ζεστές», τις γεμάτες με «ψυχή», με rock και συναίσθημα.

Βράδυ Δευτέρας σε ένα κατάμεστο Black Duck παρακαλώ. Για έναν καλλιτέχνη, έναν κιθαρίστα από τους λίγους που έχουμε στην Ελλάδα. Χαμηλών τόνων, αλλά ταυτόχρονα και πολύ δυναμικός. Δεξιοτέχνης. Το απέδειξε και αυτό το βράδυ, πως παίζει την κιθάρα, πως την... παρουσιάζει στον κόσμο. Έχει και καλά διαπιστευτήρια. Αναγνωρίζεται από τους ομότεχνούς τους, τον παραδέχονται - πράγμα σπάνιο στον ανταγωνιστικό κόσμο της μουσικής.

Το «Rock Of My Soul» είναι το καινούργιο του άλμπουμ με διασκευές σε γνωστά ροκ κομμάτια. Έχει και πολλούς guest τραγουδιστές. Ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας ερμηνεύει το «Mayby I Maybe you» των Scorpions σε ελληνικούς στίχους του Γιάννη Μαύρου, η Φωτεινή Δάρρα το «Nothing Else Matters» των Metallica, η Ελένη Πέτα το «Let It Be» των Beatles και η Μελίνα Κανά ντουέτο με το Διονύση Τσακνή το «Where the Wild Roses Grow» του Nick Cave σε ελληνικούς στίχους του Διονύση Τσακνή.

Και έδωσαν όλοι τους το «παρών» το βράδυ εκείνο στη γιορτή-παρουσίαση του Παναγιώτη Μάργαρη (εκτός από τη Φωτεινή Δάρρα). Και με την Ευριδίκη, επιπλέον. Με τραγούδια από το άλμπουμ αλλά και δικά τους. Και με πρόζα. Και με χιούμορ, πολύ χιούμορ. Ειδικά ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, προς το τέλος. Άργησε να έρθει γιατί ήταν στο γύρισμα ενός επεισοδίου της εκπομπής του Σπύρου Παπαδόπουλου, «Στην Υγειά Μας» - τις Δευτέρες γυρίζεται η εκπομπή, ξεκινούν το μεσημέρι και πίνοντας... κρασί (οι καλεσμένοι) φτάνουν μέχρι το βράδυ. Ο Λαυρέντης λοιπόν, όπως καταλαβαίνετε, ήρθε μέσα στο κέφι. Έτοιμος. Είναι που είναι και ο ίδιος χαβαλές, σκεφτείτε τι έγινε μετά, πως έκλεισε τη βραδιά... Να πάρετε το άλμπουμ, αξίζει και με το παραπάνω. Σας το συνιστώ.

Και το Black Duck, από τα άψογα μαγαζιά του κέντρου. Από αυτά που σέβονται το κοινό τους.