Μερικές καινούργιες εκδόσεις με αυτονόητη την προσοχή και την εστίαση ένεκα εκπληκτικού περιεχομένου και ανάλυσης στο βιβλίο του M.S. Anderson περί της ευρωπαϊκής ιστορίας τον 18ο αιώνα.
M.S. Anderson
Η Ευρώπη του 18ου αιώνα (1713-1789)
Σελίδες > 662
Εκδόσεις > Επίκεντρο
Εδική περίπτωση και άθλος για συγγραφέα αλλά και αναγνώστη αυτό το βιβλίο. Θα εξηγηθώ παρακάτω αφού επεξηγήσω προς τι η πολύ συγκεκριμένη χρονική λωρίδα που αναλαμβάνει ο Anderson. Η Συνθήκη της Ουτρέχτης το 1713 ουσιαστικά παύει τον πόλεμο μεταξύ Ισπανίας και Αγγλίας/Γαλλίας όπερ και μια μεγάλη ειρηνική περίοδος για την Ευρώπη (σε επίπεδο διακρατικών πολέμων) ξεκινά. Το 1789 η Γαλλική Επανάσταση σαρώνει τα πάντα -και όχι μόνο εντός των συνόρων της χώρας του Λουδοβίκου. Όλη η Ευρώπη, και όπως απεδείχθη αργότερα και με τον νεοσσό των Ηνωμένων πολιτειών, όλος ο δυτικός κόσμος χρωματίζεται από την διάθλαση της κομβικής για το ανθρώπινο πνεύμα κοινωνικής ανάπλασης. 
Ο δυτικός κόσμος στον 18ο αιώνα απομακρύνεται από τις τελευταίες αλυσίδες του παλαιότερου και με αργά βήματα προσέρχεται στο νεωτεριστικό. Ο Anderson ανιχνεύει τι υπάρχει ήδη και προς τι και με ποιο τρόπο μετασχηματίζεται στον οικονομικό, τεχνικό, πολιτικό, κοινωνικό και εικαστικό τομέα. Ο άθλος του συγγραφέα δεδομένος λοιπόν από τη στιγμή που ομιλούμε για ένα βιβλίο που μπορεί να καλύψει χωρίς περιστροφές τις ανάγκες ακόμα και ενός επιστήμονα, καθώς δεν λαϊκίζει και δεν απλουστεύει σε καμία περίπτωση. Ο αναγνώστης (αν και ο Anderson του επιφυλάσσει ένα οικείο τρόπο γραφής εγκυκλοπαιδικό μεν όσο χρειάζεται ακαδημαϊκό όχι και σε καμία περίπτωση) θα πρέπει να εστιάσει σε αυτό το βιβλίο για αρκετές ημέρες μιας και είναι αρκετών σελίδων και πυκνογραμμένο. Το σίγουρο βέβαια είναι ότι θα βγει κερδισμένος και με μια πολύ λεπτομερή εικόνα του 18ου αιώνα για τη Γηραιά Ήπειρο και τις ιστορικές διαδρομές της.Η επιστροφή του αστυνόμου Μπέκα (συλλογικό έργο)
Ο ήρωας του Γιάννη Μαρή σε νέες περιπέτειες
εκδόσεις > Καστανιώτη
Η ιδέα όχι μόνο δεν ήταν κακή αλλά αναμενόταν με μεγάλο ενδιαφέρον η προσεδάφιση του αστυνόμου Μπέκα στη σημερινή μητρόπολη και με σημερινή γραφή. Αυτό που προσωπικά είδα είναι ότι μία πλειάδα γνωστών συγγραφέων κρατά με έναν ακαδημαϊκό τρόπο μια γραφή που εξυπηρετούσε τη λογική της απουσίας αστυνομικού μυθιστορήματος πριν από τα έπη του Μαρή (οπότε το πώς ο τελευταίος παρουσίασε το noir στην ελληνική γραφή ήταν μια δική του εφεύρεση η προσαρμογή του τυπολατρικού ιδιώματος). Το οποίο όμως σε καμία περίπτωση δεν λειτουργεί μέσα από τις πένες των συγγραφέων που έχουν συνεισφέρει παρά σε ελάχιστες περιπτώσεις/ιστορίες όπως αυτές του Νεοκλή Γαλανόπουλου και του Αντώνη Γκόλτσου. Και δεν λειτουργεί διότι επαναλαμβάνω η τυπολατρεία της γραφής και των κωδίκων του Μαρή έπρεπε να προσαρμοστεί και όχι να αποτελέσει το επίκεντρο της πλοκής.Κατερίνα Έσσλιν
Γαμ.
εκδόσεις > Απόπειρα
Νόμιζα ότι είχαμε ξεμπλέξει με αυτό το είδος λογοτεχνίας από την εποχή του «Όχι πια σεξ, μόνο φίλοι» και του αμίμητου «Ο Ιούδας φιλούσε υπέροχα». Υπάρχουν updates σε σχέση με τα προαναφερθέντα πονήματα εκ μέρους της κυρίας Έσσλιν και έχουν να κάνουν είναι μερικά στοιχεία που αφορούν μια γενικότερη αντίληψη του κόσμου σε επίπεδο τεχνών και αισθητικής. Όμως η αυτοβιογραφική ματιά στο συγκεκριμένο βιβλίο μπερδεύεται με την αυτοαναφορικότητα και ενώ το πρώτο μπορεί να οδηγήσει σε αριστουργήματα (βλέπε Μπουκόφκσι, Σελίν) το δεύτερο μόνο σε ατραπούς βαυκαλισμού και σίγουρα όχι δημιουργικής γραφής κατευθύνεται.Ο Στυλιανός Τζιρίτας είναι αρθρογράφος, συγγραφέας και ραδιοφωνικός παραγωγός. Έχει σπουδάσει και εξασκεί performance art στο εκτός και εντός των συνόρων αντίστοιχα. Διατηρεί το blog ανάλυσης γραφόμενων http://teichos.blogspot.gr/
