ΤΟ ΜΟΤΟΣΑΚΟ ΤΟΥ ΣΤΑΜΑΤΗ ΠΗΡΕ ΜΠΡΟΣ

Στις πρώτες του εκπομπές στο «Βήμα 99,5» ο Σταμάτης Κραουνάκης στην αρχή της χρονιάς δεν ήταν και τόσο καλός -  μεταδίδεται καθημερινά, 12 με 12:15 το μεσημέρι. Το «Κόκκινο Μοτοσακό» του έδειχνε να... αγκομαχά. Δεν μου άρεσε, δεν ήταν το δεκαπεντάλεπτό του, εκείνο, που θα «καθήλωνε» τον ακροατή στο ραδιοφωνάκι του. Εκείνο δηλαδή που θα τον έκανε να συντονιστεί την επόμενη ημέρα στις 12 ακριβώς για να το ακούσει, ξανά. Δεν το αναφέρω τυχαία το «12 ακριβώς». Είναι ο μόνος τρόπος για να... αποφύγεις τον Γιώργο Παπαχρήστο που κάνει εκπομπή 11 με 12 κάθε πρωί - μαζί με τον Άρη Ραβανό. Τι άγχος και αυτό; Να κοιτάζεις το ρολόι με τα δευτερόλεπτα. Λες και αν θέλαμε να ακούσουμε τον Πάνο Μπεγλίτη (μπρρρρ....). τη Φώφη Γεννηματά ή τους άλλους επίσημους εκπροσώπους του ΠΑΣΟΚ, θα βάζαμε το «Βήμα 99,5» για τον Γιώργο Παπαχρήστο... Δεν το σπάμε καλύτερα...


Οκ, πρώτες εκπομπές ήταν, έπρεπε ο Κραουνάκης να βρει τον ερτζιανό βηματισμό του. Έμπαινε, άλλωστε, σ' έναν καινούργιο στίβο. Η αλήθεια είναι πως ακόμα και στην αρχή που δεν μου άρεσε η εκπομπή του, πίστευα πως αυτή συγκέντρωνε μελλοντικά περισσότερες πιθανότητες να είναι... «καλή» παρά... «κακή». Και ας μην το γνώριζε το σπορ ο Κραουνάκης. Είναι τόσο πληθωρικός όμως και γενναιόδωρος που αργά ή γρήγορα θα την έβρισκε την άκρη. Και το ραδιόφωνο, ως μέσο, είναι απολύτως ταιριαστό για ανθρώπους με ιδιοσυγκρασία όπως η δική του. Την Τρίτη μιλούσε για το «Φεστιβάλ Αθηνών» του Γιώργου Λούκου με τον δικό του, μοναδικό, τρόπο. Έπαιρνε το μέρος του γενικού διευθυντή του φεστιβάλ, τα «έχωνε» κομματάκι στον υπουργό Πολιτισμού Παύλο Γερουλάνο. Κι έπαιξε στο τέλος κι ένα σπουδαίο κομμάτι, το «Oh What a World» του Rufus Wainwright (που περιέχει και sample από το Bolero του Ravel).





Ρίξτε μία ματιά (αφού το έφερε η κουβέντα) και στο καινούργιο βίντεο του Rufus Wainwright (μαζί με την Helena Bonham Carter) για το τραγούδι του Out Of The Game.

 


Πλέον ο Σταμάτης Κραουνάκης ακούγεται με περισσό ενδιαφέρον. Είναι και μικρή η  χρονική διάρκεια της εκπομπής, ένα τέταρτο μόλις, ακούγεται σαν σφηνάκι. Με ένα ιδιότυπο χιούμορ, εντελώς διαφορετικού προσανατολισμού από εκείνο του Τζίμη Πανούση που ακούμε την ίδια ώρα στο Ράδιο Εννέα 98,9.

Χάσαμε και το Ίδρυμα του Σκάι 100,3. Stop! Η ζωή μας είναι πιο άχαρη, πλέον. Ειδικά τώρα με την αυτοκτονία (δολοφονία) θα είχε άφθονο χρόνο για άθλιο καθεστωτικό χιούμορ το Ίδρυμα...