Πλέον, εδώ και καιρό, ο Ανδρουλάκης παρέμεινε «μόνος και έρημος» στα ερτζιανά, να κάνει αυτάρεσκα τις πολιτικές κωλοτούμπες του. Τον ακούμε κάθε Σάββατο, 10 με 11 το πρωί (στο πλευρό του η Κατερίνα Παναγοπούλου με σαφώς περισσότερο ενδιαφέρον για χίλιους-δυο λόγους).
Δεν το ξέρατε, δεν το παίξατε, έχασε... ο Μίμης Ανδρουλάκης. Ο Mr. «ναι σε όλα». Ο Μίμης που ξεκίνησε από το ΚΚΕ για να καταντήσει (να βρίσκεται) στο κόμμα του Βαγγέλη Βενιζέλου. Του Βενιζέλου ναι, του πολιτικού εκείνου που, όπως έγραφε στην Καθημερινή ο Χαρίδημος Τσούκας, καθηγητής στα Πανεπιστήμια Κύπρου και Warwick, «επιδόθηκε με ιδιαίτερη επιδεξιότητα στη νομοθετική κοπτορραπτική - την ψήφιση νομοθετικών ρυθμίσεων που ευνοούν επιμέρους συμφέροντα. Κορυφαίο ίσως επίτευγμά του ο νόμος περί (μη) ευθύνης υπουργών ή, ακριβέστερα, περί του πώς να καταχράσαι δημόσιο πλούτο χωρίς να διώκεσαι». Ο αριστερός, λοιπόν, Μίμης Ανδρουλάκης. H καθοδική πορεία ενός πολιτικού που κάποτε τον παρακολουθούσα με προσοχή στο ραδιόφωνο (διαθέτει και το χάρισμα του λόγου συν τοις άλλοις), πλέον όμως τα λεγόμενά του ακούγονται από γραφικά έως αστεία. 
Το προηγούμενο Σάββατο ο Μίμης Ανδρουλάκης έκανε την τελευταία του εκπομπή στον «Flash 96». Όλο τον επόμενο μήνα οι ρητορικές κοινοτοπίες του δεν θα κυκλοφορούν στον ελεύθερο αέρα των FM. Αιτία οι εκλογές και οι γνωστοί, προεκλογικοί, περιορισμοί του ΕΣΡ. Μεγάλο το πλήγμα για το ραδιόφωνο. Ένας μήνας; Αιώνας, ολόκληρος...
(Θα προσπαθήσουμε να καλύψουμε το κενό με τις εκπομπές του Ανδρέα Ανδριανόπουλου, κάθε Κυριακή, 10 με 11 το πρωί, ξανά στον Flash 96. Άλλωστε ο πολιτικο-ιδεολογικός τους λόγος δεν διαφέρει και πολύ, πια...)
