Τα μεσάνυχτα, στις καλύτερες νύχτες της εβδομάδας, του ανήκουν, για την ακρίβεια του έχουν παραδοθεί, αφού βαράει μουσικάρες. Ο Γιώργος Σεράγος, aka SerGeo, σύμφωνα με το βιογραφικό του, είχε την πρώτη επαφή του με το ραδιόφωνο, μέσω της εκπομπής του στο πανεπιστημιακό ραδιοφωνικό σταθμό Warwick της Αγγλίας. Το 1999, κι αφού οι υπεύθυνοι του σταθμού τον διέκριναν για το ταλέντο του στο deejaying, του ζητήθηκε να είναι ο άνθρωπος πίσω από τα decks, στη πιο επιτυχημένη εκπομπή του ραδιοφωνικού σταθμού, το Raw Dance Selector. Το Νοέμβριο του 2000 η εκπομπή ανακηρύχτηκε καλύτερη ραδιοφωνική εκπομπή στα Student Radio Awards του BBC.Ισορροπεί επιδέξια ανάμεσα στην underground ηλεκτρονική μουσική σκηνή και στο εμπορικό κομμάτι που απαιτούν τα FM. Το βασικότερο που διέκρινα στον Γιώργο, είναι ότι πρόκειται για έναν άνθρωπο με επίπεδο
Έχεις κάνει εκπομπή και στην Αγγλία. Ποιες είναι οι βασικές διαφορές του ραδιοφώνου εκεί και εδώ;
Η εμπειρία μου στην Αγγλία ως ραδιοφωνικός παραγωγός έφτασε μέχρι το ραδιοφωνικό σταθμό του πανεπιστημίου. Όλα έμοιαζαν πιο ερασιτεχνικά αλλά και πιο αληθινά σε σύγκριση με το ραδιοφωνικό πεδίο που γνώρισα στην Ελλάδα. Ερασιτεχνικό δε σημαίνει αναγκαία χειρότερο, καθώς ερασιτέχνης είναι κάποιος που ασχολείται με κάτι από ευχαρίστηση, δηλαδή δίχως σκοπό για οικονομικό κέρδος. Όσον αφορά το πιο αληθινό ραδιόφωνο, αναφέρομαι στην ανυπαρξία του ''δηθενισμού'' σε ένα ραδιόφωνο πανεπιστημίου.
Το 2002, είχα και τη τύχη να κερδίσω μια τριήμερη ξενάγηση στο Radio1 του BBC και είδα από κοντά πόση προεργασία χρειαζόταν για μια δίωρη εκπομπή. Εκεί, η έννοια του ερασιτεχνισμού δεν υπήρχε, καθώς όλα γίνονταν με πρόγραμμα και μπορεί να δούλευαν παραπάνω από πέντε άνθρωποι για μια και μόνο εκπομπή. Παρ' όλα αυτά, όλοι διασκέδαζαν αυτό που έκαναν για ένα και κύριο λόγο. Τη μουσικήΓυρνώντας στην Ελλάδα είδα και άκουσα πολλές ραδιοφωνικές εκπομπές όπου το κύριο μέλημα του παραγωγού είναι να προβάλλει την προσποίησή του στην κοινωνική συμπεριφορά. Βέβαια, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν εκπομπές στην Ελλάδα όπου οι παραγωγοί καταθέτουν κομμάτι του εαυτού τους κι αυτό είναι το μόνο ελπιδοφόρο σημάδι για το ραδιόφωνο στη χώρα μας.
Υπάρχει διαφορά στο συναίσθημα που νιώθεις όταν παίζεις μέσα σε ένα ραδιοφωνικό studio, σε σχέση με εκείνο που νιώθεις όταν παίζεις σε ένα club;
Σε μια θεματική εκπομπή, όπως αυτή που έχω στον Best Radio 92.6, κάποιος θα περίμενε το συναίσθημα να είναι παρόμοιο μεταξύ studio και club, εξαιτίας της εξειδίκευσης στην ηλεκτρονική μουσική. Παρ' όλα αυτά, είναι τελείως διαφορετικό. Και οι δύο καταστάσεις έχουν ως κοινό σημείο την επικοινωνία. Όντας σε ένα club, η επικοινωνία με το κοινό γίνεται (ή τουλάχιστον έτσι θα έπρεπε να γινόταν) μέσω της μουσικής, με σκοπό να βγάλεις από τον κόσμο ενστικτώδεις αντιδράσεις, δηλαδή το χορό. Αυτός είναι και ο αρχικός λόγος ύπαρξης των club, ούτως ή άλλως.
Σε μια ραδιοφωνική εκπομπή, η επικοινωνία γίνεται και πάλι μέσω της μουσικής (και του μικροφώνου ενίοτε), αλλά απευθύνεσαι σε κοινό με πολύ ευρύτερο φάσμα ψυχολογικής διάθεσης με το οποίο δεν έχεις άμεση οπτική επαφή. Τελευταία, τα social media έχουν δώσει μια καινούρια οδό επικοινωνίας μεταξύ ακροατών και παραγωγού, η οποία επηρεάζει το ραδιοφωνικό παραγωγό και τις επιλογές του. Το συναίσθημα επομένως που νιώθεις όταν κάνεις μια ραδιοφωνική εκπομπή, εμπεριέχει κυρίως ψυχαναλυτική εξομολόγηση.
Ποιο πιστεύεις ότι είναι το μέλλον της ηλεκτρονικής μουσικής σκηνής στη χώρα μας;Μονολεκτικά θα απαντούσα Δύσκολο. Αυτό συμβαίνει γιατί είμαστε λαός με χαμηλή αυτοεκτίμηση, υπερβολική διάθεση ξενομανίας και έχουμε τη νοοτροπία μπουζουξίδικων εμποτισμένη στα περισσότερα ελληνικά club. Στην Ελλάδα πάρα πολλοί παίρνουν καλλιτεχνικό τίτλο από τη μια στιγμή στην άλλη. DJ, μουσικοί παραγωγοί, ραδιοφωνικοί παραγωγοί, γραφίστες, φωτογράφοι Οτιδήποτε περιλαμβάνει καλλιτεχνικό θέμα αυτομάτως γίνεται και εύκολο, ενώ κανονικά θα έπρεπε να γίνεται το αντίθετο. Μέσα σ' όλο αυτό το καλλιτεχνικό νέφος υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που πραγματικά ζούνε για τη τέχνη τους. Σήμερα μπορεί να είναι η ηλεκτρονική μουσική. Αύριο μπορεί να είναι κάποιο άλλο μουσικό είδος.
Το τελευταίο καιρό περνάμε σα χώρα μια φάση απολογισμού και ξεκαθαρίσματος. Η κατάσταση της Ελλάδας παρομοιάζεται με βάρκα που βουλιάζει και κάπως έτσι είναι τα πράγματα και στην ηλεκτρονική μουσική σκηνή αλλά και στην μουσική γενικότερα. Το θετικό στην ιστορία αυτή είναι ότι αφού βουλιάξουμε μόνο αυτοί που ξέρουν να 'κολυμπάνε' θα σωθούν, οι άλλοι απλά θα επιπλέουν. Δύσκολο λοιπόν, αλλά ελπιδοφόρο.
