ΝΕΕΣ HARD ROCK ΚΑΙ HEAVY METAL ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΕΣ

Επιστροφή της στήλης μετά από απουσία ενός και παραπάνω μήνα.Σήμερα θα αναφερθούμε σε καινούργιες κυκλοφορίες από τον hard rock και metal χώρο, αυτές που βγήκαν το διάστημα Σεπτεμβρίου/Οκτωβρίου κυρίως καθώς και μερικές πιο παλιές που, λόγω καλοκαιριού, δεν παρουσιάσθηκαν. Επειδή τελικά βλέπω πως τα albums που τσέκαρε και άκουσε η στήλη είναι πάρα πολλά, αυτό θα είναι το πρώτο από τα δύο μέρη. Έχουμε και λέμε λοιπόν:

Αρχή με τους QUEENSRYCHE και τον  νέο τους δίσκο Dedicated to chaos. Η κατρακύλα του σχήματος αυτήν την φορά  δεν έχει πάτο, με το ζόρι τον άκουσα τον δίσκο και από την μέσο σχεδόν παρακάλαγα να τελειώσει. Μετά τον τοποθέτησα στο ράφι από το οποίο δύσκολα θα ξαναβγεί ποτέ. Αν όχι ο χειρότερος δίσκος του σχήματος (για μένα ναι) σίγουρα η μεγαλύτερη απογοήτευση της χρονιάς. Δύσκολα θα βρεθεί κάποιος που θα πει έναν καλό λόγο. Στο τέλος της χρονιάς θα είναι σε όλες τις λίστες. Σε εκείνες  με τα χειρότερα όμως.

Οι Ιταλοί RHAPSODY OF FIRE επέστρεψαν με τον νέο τους δίσκο From chaos to eternity και για άλλη μια φορά το συμφωνικό power metal τους μας ικανοποίησε. Λίγο μετά την κυκλοφορία του δίσκου ανακοινώθηκε η έξοδος από την μπάντα του βασικού τους κιθαρίστα και συνθέτη Luca Turilli, γεγονός που σημαίνει ότι τα πράγματα θα είναι δύσκολα για αυτούς στο μέλλον.

Αρχές Αυγούστου επέλεξε η εταιρία των TRIVIUM να κυκλοφορήσει τον νέο-πέμπτο- δίσκο του σχήματος με τίτλο In Waves. Kαλή επιστροφή από το σχήμα αλλά κάποιος να πει στις εταιρίες να μην φορτώνουν ένα δίσκο με 18 κομμάτια. Κάπου, στο τέλος, χάνεται η συνοχή. Για αυτούς πάντα που αγοράζουν και ακούν ολοκληρωμένους δίσκους το λέω.

Οι EDGUY , το γερμανικό σχήμα του παιδιού θαύματος για τους συμπατριώτες του, του  Tobias Sammet δηλαδή, επέστεψαν με το Age of the joker, έναν μέτριο κατά τ αλλα δίσκο. Έχω καιρό να ακούσω καλόν δίσκο από τα παλικάρια αυτά.

Αντιθέτως οι Σουηδοί DRACONIAN με τον νέο τους πέμπτο κατά σειρά δίσκο Α rose for the apocalypse για άλλη μια φορά καταθέτουν ποιοτικό doom/ death metal. Τους αξίζει μια ευρύτερη αναγνώριση, πιστεύω.

Oι αγαπημένοι της στήλης punk rockers από το Σικάγο, ΑLKALINE TRIO, επέστρεψαν με το Damnesia έναν δίσκο που απευθύνεται πιο πολύ στους πιστούς τους fans μιας και δεν είναι τίποτε άλλο από ένα ημι-ακουστικό άμπουμ με γνωστά τους κομμάτια συν δύο καινούργια και επίσης μια διασκευή στο Ι held her in her arms των- κάποτε πολύ αγαπημένων στην χώρα μας αφού ερχόντουσαν κάθε χρόνο για live-VIOLENT FEMMES.

Οι Αμερικάνοι γερόλυκοι χαβαλεδιάρηδες punkήδες THE DWARVES επέστρεψαν και αυτοί με έναν καλό δίσκο που έχει τον τίτλο The dwarves are born again. Το σχήμα έχει στο βιογραφικό του ότι καμιά του συναυλία δεν διαρκεί  πάνω από 15 λεπτά, αφού από την αρχή οι τραυματισμοί του κοινού από το χτύπημα δίνουν και παίρνουν.Επιπλέον, απαγορεύεται η ακρόαση του δίσκου για τους 18 και κάτω πάντως.

Οι δύο από τους τέσσερις της Big four του thrash metal ήχου επέστρεψαν φέτος με νέους δίσκους. Ο λόγος  για τους ANTHRAX και MEGADETH (για τους ΜΕΤΑLLICA και το Lulu θα αναφερθούμε τις προσεχείς εβδομάδες).

Οι μεν ANTHRAX επιστρέφουν δισκογραφικά μετά από οκτώ, παρακαλώ, χρόνια με το Worship music και αφού έκαναν σήριαλ την θέση του νέου τραγουδιστή, στην αρχή επέλεξαν για αυτήν έναν πιτσιρικά  ονόματι Dan Nelson, στην συνέχεια τον έδιωξαν και επέφεραν πίσω τον αρχικό Joey Belladonna. To Worship music υστερεί όμως συνθετικά και δεν τιμά της δισκογραφία της μπάντας, ιδιαίτερα μετά από τόσα χρόνια απουσίας.

Οι MEGADETH του Dave Mustaine είναι κατά την άποψη μου οι μόνοι από τους τέσσερις του thrash την σήμερον εποχή (ANTHRAX/ MEGADETH/SLAYER/ METALLICA) που μπορούν  και κυκλοφορούν ποιοτικές και φρέσκιες δουλειές ανά τακτά χρονικά διαστήματα.

 Ο λόγος είναι μάλλον το συνθετικό ταλέντο του Mustaine. Το Τhirt3en όπως λέει και ο τίτλος του είναι ο δέκατος τρίτος studio δίσκος του σχήματος και μάλιστα αποτελείται και από δεκατρία κομμάτια. Μπορεί συνθετικά να μην φτάνει το προηγούμενό του (Εndgame-2009) αλλά είναι ένας πρώτης τάξης δίσκος για το 2011 τόσο για την μπάντα όσο και για το σύνολο της δισκογραφίας τους.

Οι PRIMUS επιστρέφουν δισκογραφικά μετά από αρκετά χρόνια , 12 πιο συγκεκριμένα από το Antipop του 1999, και ο νέος τους δίσκος Green Naugahyde τους βρίσκει σε μεγάλα κέφια και σηματοδοτεί την επιστροφή τους στον πρώιμο funk ήχο τους. Μια καλή επιστροφή σίγουρα.

 Επιστροφή και για τον ALICE COOPER για το sequel του Welcome to my nightmare μετά από 36 χρόνια. Το Welcome 2 my nightmare δεν φτάνει την ποιότητα του πρώτου δίσκου (αυτό δεν είναι εύκολο, εδώ μιλάμε για έναν από τους καλύτερους δίσκους των 70s) και ας επιστρατεύτηκαν τόσο τα παλιά μέλη όσο και ονόματα όπως Rob Zombie, John 5 και η pop star Ke$ha στα φωνητικά ενός τραγουδιού. Απλά ένας καλός δίσκος για τον συμπαθέστατο Alice, αλλά μέχρι εκεί.

Οι WHITE WIZARD είναι ένα από τα ονόματα που αναβιώνουν με πολύ καλό τρόπο το κλασσικό metal της δεκαετίας του 80. Το ντεμπούτο τους album Οver the top που είχε κυκλοφορήσει πέρσι το είχαμε στο top ten της στήλης. Βιάστηκαν μάλλον να κυκλοφορήσουν νέο δίσκο μιας και το πρόσφατο Flying tigers τους βρίσκει συνθετικά άνευρους - από τα 12 κομμάτια του δίσκου τα μισά δεν ξεφεύγουν από την μετριότητα. Πολύ κρίμα πάντως γιατί  είναι μια μπάντα που συμπαθώ πάρα πολύ. Ας ελπίσουμε η στασιμότητα να είναι προσωρινή και εύχομαι να μπορέσουν  να επανακάμψουν στο μέλλον. Ίδωμεν.

Οι SALIVA  είναι ένα σχήμα που η στήλη παρακολουθεί με προσοχή τις δουλειές της από την αρχή σχεδόν της πορείας τους. Το Under your skin είναι ο έβδομος studio δίσκος τους, πολύ καλός, μετά από μια περίοδο αρκετών χρόνων που η μπάντα κυκλοφορούσε μέτρια albums. Το Βetter days είναι ένα από τα πιο όμορφα κομμάτια της χρονιάς. 

Επιστροφή και για τους RED HOT CHILI PEPPERS με το Ιm with you αυτό το φθινόπωρο μετά από δισκογραφική απουσία πέντε ολόκληρων χρόνων. Πολλά έχουν ακουσθεί για την ποιότητα αυτού του δίσκου που συνδυάζεται κυρίως με την φυγή από το σχήμα του κιθαρίστα John Frusciante. Προσωπικά τον ευχαριστήθηκα, μου ακούγεται καλύτερος πάντως από το Stadium Arcadium. Aντε να δούμε τώρα που περιοδεύουν ξανά μπας και βρεθεί καμιά άκρη και τους φέρουν και από τα μέρη μας το 2012.  

Οι Νορβηγοί power metallers COMMUNIC και στις τρείς προηγούμενες δουλειές τους μου είχαν αφήσει άριστες εντυπώσεις. Τους είχα δει και live και ήταν εξαιρετικοί επίσης. Το νέο τους album Τhe bottom deep συνεχίζει τις καλές εντυπώσεις για το τρίο αυτό, στον δίσκο σαν bonus track διασκευάζουν εξαιρετικά το In union we stand των OVERKILL, γεγονός που λέει πολλά για το μουσικό τους γούστο και όχι μόνο.

Ο Jim Matheos των FATES WARNING συνεργάζεται ξανά με τον πρώτο τραγουδιστή του σχήματος John Arch και η συνεργασία τους σφραγίζεται με έναν εξαιρετικό δίσκο κάτω από το όνομα ARCH/ MATHEOS και με τίτλο Sympathetic resonance. Οι παλιοί φίλοι των FATES WARNING καλά θα κάνουν να τον ακούσουν αν δεν το έχουν κάνει ήδη.

Μεγάλη επιστροφή και για τους άρχοντες του progressive metal DREAM THEATER έχουμε με τον καινούργιο τους δίσκο Α dramatic turn of events. O εξαιρετικός Mike Mangini  αντικαθιστά το ηγετικό μέλος του σχήματος Mike Portnoy στα τύμπανα, και για μένα  κυκλοφορήσαν  τον καλύτερο δίσκο τους από το Train of thought (2003) και μετά. Και το live τους τον Αύγουστο στην Μαλακάσα ήταν όλα τα λεφτά

Τέλος, οι αγαπημένοι MASTODON επέστρεψαν με άλλο ένα αριστούργημα στις αποσκευές τους και ο λόγος για τον πέμπτο studio δίσκο τους The hunter. Σε αυτόν τον δίσκο μπερδεύουν στοιχεία από όλη τους την μέχρι τώρα δισκογραφική πορεία και το κάνουν τόσο τέλεια που για άλλη μια φορά έχουν καβατζάρει με το σπαθί τους μια θέση στο φετινό top ten. Απλά ακούστε τους όσοι δεν το έχετε κάνει μέχρι τώρα.

Θα επανέλθουμε τις επόμενες εβδομάδες με  το δεύτερο μέρος από καινούργιες κυκλοφορίες. Είναι άλλες τόσες και περισσότερες.