Όπως η ίδια η Χριστίνα Βίδου λέει, ως στάση ζωής ακολουθεί το τρίπτυχο «κέφι, μπρίο και ζωντάνια». Οι γιατροί απεφάνθησαν ότι η εξωστρέφεια του χαρακτήρος οφείλεται στο νησιώτικο και δη τηνιακό αίμα που κυλά στις φλέβες της.
Από τα μικράτα της επιθυμούσε να ασχοληθεί με τη δημοσιογραφία. Θεωρεί εαυτόν παιδί του ΣΚΑΙ 100,3, καθώς εκεί έκανε τα πρώτα της επαγγελματικά βήματα το 1998, καθημερινά, στην απογευματινή ζώνη του - και εκεί συνεχίζει να τα κάνει. Έχει περάσει από όλους τους παραγωγικούς τομείς του ραδιοφώνου, όπως ρεπορτάζ, παραγωγή εκπομπών, δελτία ειδήσεων. Κατά τα άλλα, έχει μια κλίση και ερασιτεχνική χάρη προς τη μαγειρική, την καλοπέραση και τα ταξίδια. Φυσικά, και στη μουσική. Στην καλή μουσική, από όλα τα μουσικά είδη. Έτσι, προσωπικά, δεν μου κάνει καμία εντύπωση το γεγονός ότι η Χριστίνα μπορεί να κάνει εκπομπή είτε στο ΣΚΑΪ, είτε στον Angel που ήμασταν καλοί συνάδελφοι, είτε τώρα και παλιότερα στον Μελωδία 99,2. 
Τι είναι αυτό που σου αρέσει περισσότερο στη νέα εποχή του Μελωδία;Αν ως «νέα εποχή» ορίζεις αυτή του play list, τότε θα σου πω ότι στην αρχή δεν μου άρεσε. Θεωρούσα ότι μου «κόβει»... την ελευθερία, μου χαλάει την ατμόσφαιρα που θέλω να δημιουργήσω, μου ακυρώνει τη ραδιοφωνική παρουσία. Στην πορεία είδα ότι, τελικά, είναι στο χέρι του παραγωγού να διατηρήσει τα παραπάνω στοιχεία. Και εδώ είναι η μεγάλη πρόκληση. Μόνο με το λόγο να δημιουργήσεις. Γιατί το ραδιόφωνο είναι δημιουργία. Αν παραιτηθείς, αν πεις «δεν θέλω, δεν με αφορά, δεν το παλεύω», τότε θα σε αφήσει κι αυτό. Και θα μείνεις πίσω. Επίσης, πρέπει να σου πω ότι ο Μελωδία «θυμήθηκε» παλιά τραγούδια. Έβαλε στα σπίτια μας ξεχασμένες μελωδίες. Ακούω Καλογιάννη, Χατζή και Κόκοτα και μου έρχονται στο μυαλό τα ταξίδια που κάναμε με τους γονείς μου. Και, προφανώς, δεν αρέσει μόνο σε εμένα, αλλά και στους ακροατές, που μας τιμούν με την επιλογή τους.
Ποιο είναι το μεγαλύτερο στοίχημα της εκπομπής σου;
Θα σου πω ποιο είναι το μεγαλύτερο «βάρος», που αισθάνομαι. Αυτό της συνέχειας. Στο τρίωρο 10:00-13:00 είμαι προσωρινή, έως ότου, δηλαδή, επιστρέψει η Σοφία Φατούρου, που έχει πάρει άδεια μητρότητας. Το άγχος μου, λοιπόν, είναι να κρατήσω τη «ζώνη» με αξιοπρέπεια και, φυσικά, να «μεγαλώσω» όσο μπορώ τη ραδιοφωνική παρέα. Το δεύτερο στοίχημα είναι, με λόγο περιεκτικό, να ενημερώσω τους ακροατές για τα τρέχοντα της ημέρας, χωρίς όμως να τους χαλάσω τη διάθεση. Είναι πολύ σημαντικό να σέβεσαι τον άνθρωπο που σε «βάζει» στο σπίτι του, στο γραφείο ή στο αμάξι. Τον άνθρωπο που σε «επιλέγει» οφείλεις να του φέρεσαι με τιμιότητα, χωρίς να τον υποτιμάς.
Τελικά, το ραδιόφωνο, είναι η μεγαλύτερη ψυχανάλυσή μας;Γι αυτόν που κάνει ραδιοφωνική εκπομπή, είναι. Έχω πιάσει τον εαυτό μου να εξομολογείται, να απολογείται, να μετανιώνει, να περιγράφει, να βρίζει, να ζηλεύει, να αγανακτεί, να συγκινείται, να εξιστορεί, να βουρκώνει. Όλα αυτά, είναι ζωή. Τώρα, γι αυτόν που ακούει, είναι παρέα, μύηση, γνώση, ταξίδι, επαφή, επικοινωνία, ενημέρωση. Θα σταθώ, όμως, στην παρέα και τη μύηση. Γιατί, απλώς, θεωρώ ότι το ραδιόφωνο είναι τέχνη.
Την ακούτε καθημερινά, 10.00 - 13.00
