Έχει δημιουργήσει ένα μουσικό σύμπαν από παραδοσιακά ακούσματα, τζαζ, δημοτικό τραγούδι, ηλεκτρικό ήχο, ήρωες, μύθους, ιστορία, κοινωνική κριτική, συναίσθημα, ποίηση. Μοιάζει να είναι ερμητικά κλειστό έτσι ώστε ο παραλήπτης, ο ακροατής, να πρέπει να σκάψει για να χωθεί μέσα από τις χαραμάδες. Πώς ο ίδιος με τέτοια εσωτερικότητα καταφέρνει και «ξελογιάζει» ένα τόσο μεγάλο αριθμό θαυμαστών; Ποιοι είναι οι σταθμοί-ορόσημα, από την «Αγία Νοσταλγία» του 1993 ως τον «ΕΛΑΧΙΣΤΟ ΕΑΥΤΟ», τη νέα του δουλειά; Πώς αφουγκράζεται το μέλλον του ελληνικού τραγουδιού και ποια είναι η άποψή του για τις παγκόσμιες κοινωνικο-πολιτικές εξελίξεις; Ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου απαντάει στα παραπάνω και 'ταξιδεύει' με νοσταλγία από τα παιδικά του χρόνια στον Τύρναβο, στις συνεργασίες του με σημαντικους καλλιτέχνες, κάνει μια ιδιαίτερη στάση στο Νίκο Παπάζογλου και τελικά γίνεται ένας "Βραχνός Προφήτης"...
Το Ραδιόφωνο Λυχνάρι μπορείτε να το ακούσετε μέσα από τον player του e-tetRadio...
