1. Ένα σόου καθηλωτικό, επικών διαστάσεων. Ίδιο και απαράλλακτο βέβαια, είτε πήγαινες την Παρασκευή, είτε το Σάββατο. Όλα αυτά είναι σχεδιασμένα μέχρι και την τελευταία τους λεπτομέρεια. 2. Δύο ώρες με ήχο (απίστευτο) και θέαμα (μοναδικό). Και ένας δίσκος, εννοείται, το «The Wall», από τους πλέον εμβληματικούς στην ιστορία του ροκ. Ότι χρειάζεται δηλαδή για μία καλή συναυλία.
3. Άρτια παραγωγή από κάθε άποψη.
4. «Να γαμηθεί η κυβέρνηση» προβλήθηκε ως σύνθημα πάνω στην οθόνη και στο κλειστό γήπεδο επικράτησε πανικός. Να πούμε ότι δεν μας άρεσε, θα είναι ψέμα
5. Το κοινό εξαιρετικό. Ζεστό, ενθουσιώδες. Και χωρίς κινητά τηλέφωνα, απίστευτο αλλά αληθινό!
6. Κορυφαίες στιγμές της συναυλίας το «Run Like Hell» με όλο τον κόσμο να χειροκροτεί με τα χέρια ψηλά, και το σόλο του «Comfortably Numb».
7. Αειθαλής ο Roger Waters, αν και χρειάστηκε, είναι η αλήθεια, κάποιες βοήθειες στην ερμηνεία.
8. Οι δύο εξαιρετικοί μουσικοί, ο Dave Kilminster και ο Snowy White.9. Η πιο μεγάλη οθόνη του κόσμου για να προβάλλονται τα projections. Τεράστια, επική, απίστευτη. Και εξαιρετικά τα γραφικά. Αλλά και τα μηνύματα που περνούσαν σαν τρέιλερ.
10. Τα άξιζε τα λεφτά του το live. Νομίζουμε πως για τη συναυλία της Τρίτης υπάρχουν ακόμα εισιτήρια
