«Η ευθύνη για την ενημέρωση δεν τελειώνει στο πλατό» αναφέρουν στην ανακοίνωσή τους οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι των εργαζομένων στο Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΡΤ, Γιάννης Δάρρας και Μανώλης Παπανικήτας. Αναφέρονται φυσικά για την ΕΡΤnews, που φιλοξένησε τον καταδικασμένο χρυσαυγίτη Παναγιώτη Ηλιόπουλο ως «ιδρυτή λέσχης» και «θύμα ΜΚΟ».
Γράφουν στην ανακοίνωσή τους πολλά και ενδιαφέροντα που αφορούν τη λειτουργία της ΕΡΤ, συνολικά:
Από την παρουσίαση του έλειπαν η πολιτική του ταυτότητα και η καταδίκη του για συμμετοχή στην εγκληματική οργάνωση. Η δημόσια τηλεόραση του πρόσφερε έτσι ένα βήμα με μια εξωραϊσμένη ταυτότητα. Αυτό είναι το απαράδεκτο αποτέλεσμα για το οποίο οφείλονται απαντήσεις.
Στον φασισμό η δημόσια ραδιοτηλεόραση οφείλει να έχει μόνο μία στάση: απέναντι. Αταλάντευτα, χωρίς ανοχή και χωρίς συμψηφισμούς.
Η Χρυσή Αυγή είναι ναζιστική εγκληματική οργάνωση. Η δημοσιογραφική αμεροληψία δεν επιβάλλει να παρουσιάζεται αυτό ως μια διαφορετική πολιτική άποψη. Επιβάλλει ακρίβεια και υπεράσπιση της αλήθειας. Η δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα αποτελούν θεμέλια της αποστολής της ΕΡΤ.
Η διοίκηση αρχικά επικαλέστηκε, μέσω πηγών, την πίεση της δουλειάς. Στη συνέχεια ανακοίνωσε κυρώσεις. Δεν εξήγησε όμως τη δική της ευθύνη για τον τρόπο με τον οποίο οργανώνεται και παράγεται η ενημέρωση.
Η πίεση του χρόνου είναι καθημερινή πραγματικότητα στη δημοσιογραφία. Ακριβώς γι’ αυτό, όσοι διοικούν έχουν ευθύνη να εξασφαλίζουν ότι η ταχύτητα δεν ακυρώνει τον έλεγχο. Όταν επικαλούνται τις συνθήκες εργασίας για να εξηγήσουν ένα τόσο σοβαρό περιστατικό, οφείλουν να λογοδοτήσουν και για τις συνθήκες που οι ίδιοι διαμορφώνουν.
Η συζήτηση δεν μπορεί να περιοριστεί στην αστοχία ή στην επάρκεια ενός προσώπου. Αφορά τη δημοκρατική ευθύνη της δημόσιας τηλεόρασης και τον ίδιο τον προσανατολισμό της ενημέρωσης. Οι όποιες ατομικές ευθύνες δεν απαλλάσσουν τη διοίκηση και τη δημοσιογραφική ιεραρχία από τις δικές τους. Η λογοδοσία πρέπει να φτάσει σε όσους επιλέγουν τα στελέχη, καθορίζουν τις προτεραιότητες και αποφασίζουν πώς λειτουργεί ο ενημερωτικός τομέας. Η ανακοίνωση κυρώσεων σε εργαζομένους δεν συνιστά από μόνη της ανάληψη ευθύνης από τη διοίκηση.
Εδώ βρίσκεται και το ευρύτερο ζήτημα που επιμένουμε να θέτουμε για το ΕΡΤnews. Εικοσιτέσσερις ώρες μετάδοσης δεν σημαίνουν αυτομάτως εικοσιτέσσερις ώρες ενημέρωσης. Η διαδοχή προσώπων σε τηλεοπτικά «παράθυρα», ο αδιάκοπος σχολιασμός και η ανακύκλωση των ίδιων ειδήσεων γεμίζουν πρόγραμμα. Η δημοσιογραφία απαιτεί έρευνα, παρουσία στα γεγονότα, διασταύρωση και ερωτήσεις που επιμένουν μέχρι να πάρουν απάντηση.
Η αξία ενός δημόσιου ενημερωτικού καναλιού κρίνεται από όσα αποκαλύπτει και από το πόσο ελεύθερα ελέγχει την εξουσία. Κρίνεται επίσης από τα θέματα που αφήνει έξω, τις φωνές που δεν αναζητά, τις ερωτήσεις που αποφεύγει.
Στις υποκλοπές, στα Τέμπη, σε κάθε υπόθεση δημόσιου ενδιαφέροντος, οι άνθρωποι που ερευνούν και αποκαλύπτουν, όσοι διαθέτουν στοιχεία και όσοι διεκδικούν απαντήσεις πρέπει να βρίσκουν ουσιαστικό χώρο στη δημόσια τηλεόραση. Να μπορούν να παρουσιάσουν την τεκμηρίωση τους και να αναμετρηθούν με ερωτήσεις. Μια σύντομη δήλωση μέσα σε ένα δελτίο δεν εξαντλεί την υποχρέωση της ΕΡΤ απέναντι στην κοινωνία.
Δεν σιωπήσαμε όταν υποβαθμίστηκε η ενημέρωση για τα Τέμπη. Δεν σιωπήσαμε όταν επιχειρήθηκε να παρακαμφθούν οι κανόνες στην επιλογή στελεχών της ΕΡΤ. Δεν θα σωπάσουμε και τώρα. Η υπεράσπιση της δημόσιας ενημέρωσης και της δημοκρατίας είναι ευθύνη που αναλάβαμε απέναντι στους εργαζόμενους και στην κοινωνία.
Οι δημοσιογράφοι της ΕΡΤ διαθέτουν γνώση και εμπειρία. Δικαιούνται να εργάζονται με ελευθερία, να ερευνούν χωρίς υποδείξεις και να κρίνονται για τη δημοσιογραφική τους δουλειά. Η διοίκηση οφείλει να στηρίζει αυτή τη δουλειά και να απαντά για τις επιλογές που την περιορίζουν.
Το ερώτημα παραμένει δημόσιο και απαιτεί δημόσιες απαντήσεις: ποια ενημέρωση παράγει το ΕΡΤnews, ποιες ανάγκες υπηρετεί και ποιες αλλαγές αναλαμβάνει η διοίκηση ώστε η έρευνα, η πολυφωνία και ο έλεγχος της εξουσίας να καθορίζουν το καθημερινό του πρόγραμμα;
Οι εργαζόμενοι έχουμε λόγο σε αυτή τη συζήτηση και χρειάζεται να τον διεκδικήσουμε συλλογικά. Το 2013 κρατήσαμε την ΕΡΤ ζωντανή μαζί με την κοινωνία, υπερασπιζόμενοι το δικαίωμα της στη δημόσια ενημέρωση. Αυτή η σχέση μας δεσμεύει και σήμερα.
Η ΕΡΤ ανήκει στους πολίτες που τη χρηματοδοτούν. Σε αυτούς οφείλει αλήθεια και ανεξαρτησία. Και απέναντι στον φασισμό, καθαρή και αδιαπραγμάτευτη στάση.
