Θα μου πεις, «και ποιος είναι ο Βασίλης, φίλε;». Είναι αυτός ο κιμπάρης τύπος που έχει ένα μπαράκι το οποίο - κατά την έκφραση της εποχής - έσκασε μύτη, δικέ μου, κάπου στα μέσα της δεκαετίας του '80, στη Ζωοδόχου Πηγής. Ένας σεισμός, όμως, επέβαλλε μετοίκηση στη Διδότου, στο αριθμό 3. Ο σεισμός συνεχίστηκε. Σεισμός από την κοσμοσυρροή. Πολλές εμφανίσεις από διάφορους που, απλώς, ήθελαν να παίξουν τις μουσικές τους ή είχαν οργανώσει ένα θεατρικό happening ή ήθελαν να δουν το Δράκουλα των Εξαρχείων, για παράδειγμα. Από εκεί πέρασε και ο Ross Daly που εδώ έχει παρουσιάσει όλες τις δισκογραφικές δουλειές του, από αυτό το μπαράκι ξεκίνησαν πολλοί άνθρωποι που είναι μουσικοί ή τραγουδιστές. Πρώτη φορά είχα πάει για να ακούσω «ένα νέο σχήμα», όπως έλεγαν τότε, που τα έσπαγε, τους Συνήθεις ποπτους και κάποιον Χρήστο Θηβαίο. «Είναι Θηβαίος ή από κάπου αλλού;», ρωτούσαμε με ολόκληρη αφέλεια μετά-εϊτίλας(sic!) Ο Βασίλης και το μπαράκι του («ο Μπάρης και το βασιλάκι του», που έχει ειπωθεί σε ένα μνημειώδες, επικό σαρδάμ λόγω μέθης), έχουν παρουσιάσει ωραία σχήματα μέχρι τώρα, υπό μια άλλη ματιά, μέσα ένα άλλο πρίσμα, για να χρησιμοποιήσω άλλη μια έκφραση κλισέ και παλιακή.
Ένα από τα προηγούμενα βράδια βρέθηκα και πάλι εκεί, στο Μπαράκι του Βασίλη, για να ακούσω τους «Α Swingin Joke». Μπαίνοντας στο χώρο ένιωσα σα να μην έχει περάσει μια μέρα, πίστευα ότι θα βγω από το μαγαζί και δεν θα έχω αυτοκίνητο, αλλά μοτοσικλέτα. Πώς είναι αυτό το συναίσθημα που μπαίνεις σε ένα χώρο και ο χρόνος μοιάζει να έχει κολλήσει σαν καμένο λάστιχο σε καυτή άσφαλτο, ένα μεσημέρι Αυγούστου; Ε, αυτό ακριβώς...
Οι «A Swinging Joke» είναι μια μπάντα που δημιουργήθηκε την άνοιξη του 2010 στην Κέρκυρα. Την παρέα απαρτίζουν οι Αθηνόδωρος Καρκαφίρης (κιθάρα), ο Γιωργίλας Κασαβέτης (κρουστά), Κωνσταντίνος Στουραΐτης (κιθάρα) και ο Αλέξης Δελλής (κοντραμπάσο). Βρέθηκαν φοιτητές στο νησί των Φαιάκων και επειδή διάβαζαν πολύ, είπαν να κάνουν ένα συγκρότημα. Διάβαζαν μουσική, εννοείται. Η δική τους μουσική είναι gypsy jazz, jazz manouche, gypsy swing, τρεις μουσικές αναφορές στις νότες του Django Reinhardt.
Φαντάσου του σαν τους Vaya Con Dios, αλλά χωρίς την γκόμενα, με χαλαρή διάθεση «πάμε να παίξουμε για να γουστάρουμε εμείς» και με μούσια. Και με τα ίδια κέφια, εννοείται. Ταυτόχρονα, διασκευάζουν και Μανώλη Χιώτη (επειδή υπάρχει και κολεγιά μουσικής συγγένειας με τον Django), παλαιά ρεμπέτικα, αρχοντορεμπέτικα, παραδοσιακά, μέχρι και 90's ελληνικά κομμάτια κάνοντας και χαβαλέ (πού να ακούσεις το «Όταν το τηλέφωνο χτυπήσει της... Ελίνας Κωνσταντοπούλου) όπου κρατάνε στίχους και βασικό ρυθμό, αλλά τα κάνουν gypsyjazzmanoucheswingιά...
Το μπαράκι έχει γεμίσει από κόσμο και καλή διάθεση, πάνω στις τοιχογραφίες κάνουν crash test οι μουσικές των παιδιών που σου στέλνουν - ντραν, ντραν - SOS από άλλες εποχές, περασμένες αγάπες, όνειρα που σβήσατε. Μουσικές για κολλητούς, ουίσκι και τσιγάρα, για ματιές μέσα στο ημίφως-ως συνήθως, για αγγίγματα δήθεν τυχαία, κάτω από το τραπέζι. Οκτάβες περίτεχνα παιγμένες για ένοχα μυστικά και εξομολογήσεις μόνο για δύο, ιδανικό soundtrack (και) για ένα αυτοκίνητο με νοτισμένα τζάμια.
Κατεβαίνω τη Σκουφά μέσα στην καρδιά του Κολωνακίου, στα αφτιά μου ακόμα σφυρίζουν, τάχα μου αδιάφορα, οι συγχορδίες από το «Λαός και Κολωνάκι», όλοι το ίδιο είμαστε, σε τούτο τον κοσμάκη και όλοι έχουμε καρδιά που πάει να σπάσει όταν σε λίγα λεπτά κλείνει το πάρκινγκ που έχεις αφήσει το αυτοκίνητο και πρέπει να το πάρεις. Λίγο πριν κατέβει η main πόρτα του γκαράζ είσαι ήδη μέσα και στρίβεις τσιγάρο, έτσι, για να νιώσεις την καρδιά σου να χτυπάει από αγωνία επειδή αυτό είναι ζωή και επειδή η ζωή είναι ένα κρεμασμένο αστείο ή ένα αστείο που χορεύει swing. Ή και τα δύο. Α Swinging Joke, τέλος πάντων.
Ντραν...
http://www.myspace.com/swingin-joke
