Μία σκηνή έχει να κάνει με το βασικό πρωταγωνιστή, τον ένα γιo της οικογένειας που πάσχει από σχιζοφρένεια (το έργο αγγίζει το θέμα της σχιζοφρένειας όπως πραγματικά παρουσιάζεται η ασθένεια και όχι με παρανοϊκές ανοησίες που συνήθως βλέπουμε). Οι άνθρωποι με σχιζοφρένεια -αλλά και όχι μόνο, γενικώς τα άτομα με ψυχολογικά ευαίσθητες ισορροπίες - έχουν την τάση να συνδέονται ή να εξαρτώνται από διάφορα πράγματα που τους ηρεμούν. Στη προκειμένη περίπτωση το ραδιόφωνο και ειδικά μία συγκεκριμένη εκπομπή, δηλαδή ο συνδυασμός της μουσικής και της φωνής του παραγωγού, πρόσφερε στον ήρωα συντροφιά, ηρεμία, χαλάρωση και διασκέδαση (αφού άκουγε και τα αγαπημένα του τραγούδια). Κάποια στιγμή η εκπομπή κόβεται από το σταθμό και όταν ο ήρωας το συνειδητοποιεί παθαίνει σοκ. Εκεί καταλαβαίνεις πλήρως πως σε ένα μέσο όπως το ραδιόφωνο, η δύναμη της μουσικής και μία ζωντανή φωνή μπορεί για κάποιους ανθρώπους να παίζουν τεράστιο ρόλο στην ψυχολογική τους ισορροπία.
Υ.Γ. Και μετά ξαναγύρισαν στο playlist τους...
