Ξέρεις τι είναι να δέχεται ένας εκδότης (η Μάνια Τεγοπούλου) όλα τα αιτήματά σου (τα πέντε-έξι που διατύπωνε η ΕΣΗΕΑ) και όμως εσύ να μην υπογράφεις επειδή δεν συμφωνούν κάποιοι άλλοι εκδότες (ο Σταύρος Ψυχάρης λόγου χάριν) οι οποίοι, μάλιστα, πριν από μερικές ημέρες είχαν προβεί σε απολύσεις; Εκδότες που την ίδια ημέρα απολύουν έναν δημοσιογράφο για ένα τραγούδι (διαβάστε παρακάτω); Αν δεν είναι ύποπτη μία τέτοια στάση, είναι τουλάχιστον φαιδρή.
Τέλος πάντων, η Ελευθεροτυπία δουλεύει φουλ, βγάζει κανονικά το σαββατιάτικο και το κυριακάτικο φύλλο της, κι εγώ, ως ένας από τους εργαζόμενους σε αυτή, ψήφισα υπέρ στη συνέλευση: να δουλέψουμε στην εφημερίδα Παρασκευή και Σάββατο ενάντια φυσικά στην απόφαση της ΕΣΗΕΑ για απεργία.
Απεργοσπάστες δεν είμαστε εμείς, είναι η ίδια η Ένωση Συντακτών που δέχεται να βγουν Παρασκευή απεργοσπαστικά φύλλα εφημερίδων.
Στη συνέλευση, σημειώνω, η συντριπτική πλειοψηφία των δημοσιογράφων της εφημερίδας αποφάσισε να δουλέψει κανονικά. Και το διατράνωνε με δυναμικό τρόπο. Χωρίς αστερίσκους και υπεκφυγές... Με πολλούς συντάκτες να παίρνουν τον λόγο και να διατυπώνουν τις απόψεις τους (υπέρ). Και με όσους στέκονταν εναντίον, να συμπαραστέκονται στην πλειοψηφία εκφράζοντας απλώς κάποιες, μικρές και κατανοητές αντιρρήσεις...
Eδώ, όλο το παρασκήνιο και όλη η αλήθεια...
________________
Δεν ξέρω αν το e-tetRadio απεργεί (ή όχι), δεν μπορεί όμως να μείνει αδρανές όταν απολύεται ένας δημοσιογράφος, ο Κώστας Γιαννακίδης, επειδή έπαιξε ένα τραγούδι το οποίο δεν άρεσε στους εργοδότες του (εδώ). Τι να λέμε τώρα...
