Σε εποχές που στα ερτζιανά οι εξαιρέσεις αποτελούν καταφύγιο για τους εραστές της ραδιοφωνικής συντροφιάς, ενώ η απροσωπία και τα πλέι λιστ τείνουν να γίνουν ο κανόνας, μετράμε μιαν ακόμα απώλεια. Και θα έχουμε ακόμα κι άλλες πολλές. Ομως όσοι στέκουν όρθιοι, ξαναβρίσκουν τον δρόμο τους. Από κάποια άλλη φωλιά θα ξανατραγουδήσει στον αέρα της πόλης η εκπομπή του Οδυσσέα, προσωπικώς έχω ήδη στήσει αυτί να πιάσω το σήμα της.
Ακροατής του Οδυσσέα απ' τον 902 Αριστερά στα FM κι ύστερα στον Μελωδία, ακροατής μιας παρέας παραγωγών που έδωσαν σε αυτόν τον σταθμό, όπως και σε άλλους, την καρδιά τους - τους ακούω και θα τους ακούω, έστω σκόρπιους σε όλη την μπάντα, απ' τον «Εν Λευκώ» έως τον «Κόκκινο 105,5» κι απ' το «Δεύτερο» και το «Τρίτο» έως το «Δίφωνο», πάντα με τις ίδιες προσδοκίες. Για το καλό και το ωραίο...
