Καλώς ήρθατε, λοιπόν, στο Τρίτο Πρόγραμμα, ένα ιστορικό ραδιόφωνο, που μπορεί ακόμα να είναι «σαν τη μύγα μες το γάλα» στην πολύπαθη μπάντα των FM. Εδώ, οι παραγωγοί, ως φαίνεται, είναι ελεύθεροι από δεσμεύσεις τύπου play list, λίστες γενικώς και αναγκαστικά γλειψίματα χορηγών. Αχαλίνωτη θα τη χαρακτήριζα τη φαντασία τους, αφού έχω ακούσει ώς και Σφακιανάκη (!), απολύτως δικαιολογημένο εντούτοις με τα συμφραζόμενα. Θετικό βεβαίως χαρακτηρίζεται και το γεγονός της έλλειψης διαφημίσεων. Σκέψου ν’ ακούς μια σουίτα του Μπαχ και μετά να βγαίνει το πράσινο αρκουδάκι με το παριζάκι στο στόμα... Στο Γ΄ Πρόγραμμα μιλάνε σωστά ελληνικά και παίζουν όλα τα σύγχρονα ρεύματα κλασικής μουσικής, από το 2000 μέχρι τα αβαντ γκαρντ γκρουπάκια της Ν. Υόρκης. Έχει και τζαζ, έχει και ιστορικούς ελληνικούς δίσκους («Άξιον Εστί», «Μεγάλο Ερωτικό», «Σταυρό του Νότου»...), έχει εκπομπές αρχείου, έχει ηθοποιούς που διαβάζουν λογοτεχνία (ακόμα και με ξεχασμένες πτυχές της ελληνικής γλώσσας), έχει μια κιβωτό για το παρελθόν και ένα τηλεσκόπιο για το μέλλον.
Φυσικά, έχει και δυσαρεστημένους ακροατές... Οι παλιοί ακροατές όλο και γκρινιάζουν για τη διεύρυνση ρεπερτορίου και την απλωσιά στις επιλογές... Αλλά αυτό είναι μέσα στη ζωή. Κάποιος χαίρεται, κάποιος νευριάζει, κάποιος μελαγχολεί, κάποιος αλλάζει σταθμό... Σημασία έχει τα πράγματα να εξελίσσονται και το Γ΄ Πρόγραμμα εξελίχθηκε. Μπορεί κάποιοι ακροατές να έφυγαν, αυτοί που ήρθαν όμως φαίνεται πως είναι περισσότεροι και νεώτεροι. Οι έρευνες αυτό λένε, δηλαδή.... 
